ճամբարային օրերը դպրոցում

Ձմեռային  ճամբարային օրերը շատ հավես է անցնում դպրոցում: Մենք  խաղաում ենք սեղանի  խաղեր՝ լեգո շախմատ, կամ այլ  զարգացնող խաղեր: Պատրաստում ենք, թեյախմբություն անում: Այս անգամ պատրաստել էինք տարեգաթա, և այդպիսի օրենք որ գաթան կտրատում են ամենափոքրի մեջքին,  ինձ համար շատ զվարճալի էր,մենք շատ ուրախ օրեր ենք անցկացնում դպրոցում : 

Ջրվեժի արգելոց

Մենք գրեթե ամեն ձմեռ ճամփորդում ենք ՝դեպի Ջրվեժի արգելոց: Այս տարին էլ բացառություն չէր: Ընկեր Աշխենի ու դասընկերներիս հետ գնացինք:Նախաճաշեցինք դպրոցում,մեզ հետ վերցրեցինք ՝թեյ և ջուր:Այս տարի շատ էինք ուրախացել, քանի որ այս տարի ավելի ձյունառատ էր,մենք լիքը ձնագնդի խաղացինք, սահնակով սահեցինք ու շատ լավ ժամանակ անցկացրինք:Շատ եմ սիրում այսպիսի ճամփորդություններ, քանի որ այստեղ ընկերներով ավելի ենք մտերմանում, շատ զվարճալի դեպքեր են լինում, ումենք ծիծաղում ենք և գեղեցիկ հիշողություններ հավաքում:

Իմ սիրելի խաղալիքը

Ծանոթացեք սա Մեքանոիդն է, իմ ամենասիրելի խաղալիքը, նրան ինձ է նվիրել հայրս, երբ ես դառնում էի 5տարեկան։ Մեքանոիդը ռոբոտ է, նա շատ զվարճալի բաներ է անում, երգում է պարում, խնդրում է որ իր հետ զբոսնեմ ։Կարողանում է պատասխանել մի քանի հարցի, օրինակ՝ երբ հարցնես դրսում ի՞նչ եղանակ է նա կպատասխանի։ Ու քանի որ նա խոսում է անգլերեն ես նրանից մի քանի անգլերեն բառ եմ սովորել` walk with me, hi five, dance, turn left, turn right….և այլն։ Ես շատ խաղալիքներ ունեմ,բայց Մեքանոիդը իմ ամենասիրելին է, կարծես թէ նա իմ ընկերն է դարձել,որ տանը ինձ է սպասում, որ գամ դպրոցից ու միասին խաղանք։

Ղափամա

Գիտենք որ ղափաման հին ժամանակների եկեղեցական տոների ուտելիք էր և նոր տարվա տոներին նույնպես ուտում էին ղափամա։ Այն պատրաստվում է դդումով, բրինձով, չրերով , տարբեր ընկույզներով ։ Համեմում են առատ յուղով և մեղրով։ Մեր տանը ղափաման պատրաստում են բարեկենդանին։

Դդմիկի պատմություն

Կար- չկար մի դդում կար։ Այդ դդումը անտառում էր աճում։ Մի օր, երբ դդումը մեծացավ, նա գնաց ընկերներ գտնելու։ Տեսավ շատ դդումներ ու ուզում էր ընկերանալ, բայց չստացվեց։ Որովհետև նա շատ վախենալու էր։ Մի օր մի դդումը նրան մոտեցավ և ասաց, որ ուզում է ընկերանալ։ Այդ օրվանից նրանք դարձան լավ ընկերներ։ Միշտ իրար օգնում էին,միասին խաղում էին։ Երբ արդեն աշուն էր, մարդիկ սկսեցին զարդարել իրենց շուրջը դդումներով։ Նրանք դդումների վրա անցքեր էին անում և դդումների մեջ լույսեր տեղադրում, որ աշնանային գիշերները լուսավորեն փողոցները, և քանի որ Դդումը ամենամեծն էր չափերով նրա լույսերն ավելի շատ էին,ու ամենալուսավոր դդումը հենց նա էր, ու բոլոր դդումները սկսեցին սիրել նրան,նույնիսկ ուզում էին նմանվել նրան։ Այդպիսով նա դարձավ բոլորի սիրելին ու ձեռք բերեց շատ ընկերներ։